Pallotyni (SAC) – Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego – to wspólnota księży i braci założona przez św. Wincentego Pallottiego. Jej duchowość i styl działania wyrastają z przekonania, że misja Kościoła nie jest zadaniem wyłącznie duchownych: wymaga zjednoczenia wysiłków i współpracy duchownych oraz świeckich.
W pallotyńskim rozumieniu apostolstwa kluczowe są trzy wymiary, które wzajemnie się uzupełniają: głoszenie Ewangelii, ożywianie wiary wśród katolików oraz miłość wyrażona w czynach – bo wiarygodność Ewangelii najpełniej potwierdzają konkretne dzieła miłosierdzia.
To właśnie w tym nurcie – ożywiania wiary i rozpalania miłości, budowania wspólnoty „apostołów” złożonej z kapłanów, osób konsekrowanych i świeckich – rozwija się misja pallotyńska w Afryce, w tym praca ks. Stanisława Filipka i jego współbraci w Burkina Faso.
„Kim jest ks. Filipek?”
Ks. Stanisław Filipek SAC (pallotyn) jest misjonarzem z wieloletnim doświadczeniem w Afryce, łączącym posługę duszpasterską z konsekwentnym budowaniem trwałych dzieł Kościoła: formacji, edukacji i pomocy najbardziej potrzebującym. Urodził się w 1953 r. w Krzczonowie; pierwsze śluby złożył w 1974 r., śluby wieczyste w 1978 r., a święcenia kapłańskie przyjął 1979 r. w Ołtarzewie.
Doświadczenie misyjne
Od 1980 r. ks. Filipek pracował w Rwandzie; jego droga misyjna obejmuje czas dramatycznych wydarzeń lat 90., kiedy Kościół i społeczeństwo zmagały się z wojną oraz ludobójstwem. W latach 1994–2003 pełnił funkcję przełożonego pallotynów w Rwandzie i Kongo, co oznaczało odpowiedzialność nie tylko duszpasterską, ale też organizacyjną i formacyjną – w realiach skrajnie wymagających.
W Rwandzie posługiwał jako proboszcz, rektor wspólnoty i duszpasterz; był też kustoszem sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Kabuga oraz angażował się w inicjatywy pomocy, w tym w „Pallotyńską Adopcję Serca”. Wśród jego działań wymienia się również rozwój zaplecza formacyjnego (ośrodek w Keshero w DRK) oraz współtworzenie dzieł związanych z kultem Bożego Miłosierdzia.
Burkina Faso: misja i projekt Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Tanwace
W 2018 r. ks. Stanisław Filipek rozpoczął – wraz z innymi pallotynami – nową misję w Burkina Faso (Ouagadougou), odpowiadając na zaproszenie lokalnego Kościoła i realne potrzeby duszpasterskie. Od października 2021 r. posługuje w parafii pw. św. Faustyny w Saboatana na przedmieściach stolicy.
Burkina Faso to kraj dotknięty ubóstwem, przemocą i kryzysem bezpieczeństwa. W tych warunkach misja pallotyńska łączy ewangelizację z działaniami społecznymi i edukacyjnymi (m.in. wspieranie edukacji w sytuacji wysokiego analfabetyzmu). Równolegle rozwija się duszpasterstwo Miłosierdzia: powstają grupy modlitwy, a inicjatywy wsparcia obejmują także konkretne, lokalne formy pomocy (np. „Dom Miłosierdzia”, formacja prowadzona również w środowiskach uchodźczych).
W tym kontekście rodzi się projekt Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Tanwace (na obrzeżach Ouagadougou) – rozumiany jako kompleks przestrzeni modlitwy, pojednania i odbudowy nadziei. Ks. Filipek jest jedną z kluczowych osób odpowiedzialnych za jego tworzenie i rozwój.
Ks. Stanisław Filipek SAC jest dziś w Tanwace „właściwym człowiekiem na właściwym miejscu”. Jego decyzje i kierunek działań nie są intuicyjnym eksperymentem, lecz owocem wieloletniej praktyki misyjnej w Afryce trwającej od 1980 r. To doświadczenie uczy rozeznania, cierpliwości i budowania w realiach kryzysu, bez uproszczeń i bez iluzji.
Dlatego projekt Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Burkina Faso ma szansę być czymś więcej niż kolejną inwestycją religijną. Pod jego prowadzeniem ma charakter integralny: łączy modlitwę i formację z konkretnym, społecznym oddziaływaniem. Ma wzmacniać lokalne wspólnoty, dawać przestrzeń pojednania i nadziei oraz odpowiadać na realne potrzeby ludzi. Właśnie ta sprawdzona kompetencja „łączenia wiary z odpowiedzialnością za człowieka” sprawia, że wiele osób postrzega go jako osobę godną zaufania i poparcia w dziele budowania Miłosierdzia w Burkina Faso.